زایمان فیزیولوژیک

زایمان فیزیولوژیک

نوشته :
5 روز پیش
امتیاز 5.00 از 1 رای

در زایمان طبیعی ممکنه دکتر داروهایی برای کنترل درد استفاده کنه. ولی زایمان فیزیولوژیک به قدرت بدنی و قابلیت های مادر بستگی داره و براساس اون زایمان انجام میشه. تو زایمان فیزیولوژیک می تونی از روش های غیردارویی کنترل درد استفاده کنی اما دکتر یا ماما مداخله ای تو روند زایمان ایجاد نمی کنه.

زایمان فیزیولوژیک طبیعی براساس قابلیت های اولیه و طبیعی مادر و جنین انجام میشه. این زایمان بی خطر و سالم درنظر گرفته میشه چون هیچ گونه مداخله ای در آن انجام نمیشه مگر این که مشکلی پیش بیاد که سلامت مادر و جنین رو به خطر بندازه.

درواقع زایمان فیزیولوژیک رو مثل هضم شدن غذا، گردش خون و تنفس امری خود به خودی و طبیعی درنظر می گیرن.

خانم باردار بیمار نیست پس نباید به  زایمان به عنوان درمان بیماری نگاه کرد.

کلید مهم در زایمان فیزیولوژیک صبر است! در این صورت بدن فرصت می کنه سرعت و راه خود رو برای زایمان طی کنه. زایمان فیزیولوژیک نیاز به حمایت زیاد از مادر داره.

مزایای زایمان فیزیولوژیک برای مادر:

  • احتمال مرگ و میر و پیچیدگی های مربوط به آن رو به دلیل نبود جراحی کاهش میده.
  • احتمال ابتلا به بیماری های مزمن رو کم می کنه.
  • خونریزی بعد از زایمان بسیار کمتر می کنه.

مزایای زایمان فیزیولوژیک برای جنین:

  • احتمال ابتلا به بیماری های مزمن رو به دلیل خوردن آغوز کم می کنه.
  • وابستگی مادر و نوزاد رو بیشتر می کنه.
  • خطراتی مثل دیسترس تنفسی رو در نوزاد کم می کنه.

مشخصات زایمان فیزیولوژیک:

  • براساس پیشرفت خودجوش مراحل زایمان انجام میشه.
  • شرایط فیزیکی و روحی پیشبرنده مراحل زایمان میشن.
  • نتیجه زایمان طبیعی جنین و جفت است. تماس فیزیکی مادر و نوزاد رو بعد از زایمان به وجود میاره.

مواردی که باعث ایجاد مداخله در زایمان فیزیولوژیک میشه:

  • محیط نامناسب مثلا اتاق سرد، نور زیاد، خصوصی نبودن آن و نبود حمایت از مادر
  • محدودیت زمانی
  • تغذیه نامناسب
  • اپیزیوتومی
  • بی حسی و بی هوشی
  • وکیوم و فرسپس ( موارد القا زایمان و کمک به زایمان )
  • هر وضعیتی که مادر در آن احساس خطر کنه و یا احساس کنه حمایت نمیشه

بیشتر از نصف خانم های باردار در طی زایمان اکسی توسین مصنوعی دریافت می کنن تا زایمان القا بشه که نیاز به مراقبت هایی برای جلوگیری از عوارض آن داره.

کمتر از نصف خانم های باردار در زایمان دچار آمبولی می شن. در صورتی که شواهد نشون داده که حرکت باعث القا زایمان میشه.

بیشتر از 3/2 خانم های باردار به صورت خوابیده زایمان می کنن در صورتی که این پوریشن احتمال اپیزیوتومی رو بیشتر می کنه.

حمایت های مهمی که در زمان زایمان فیزیولوژیک باید انجام بشه شامل:

  • محیط آرام
  • قابلیت خوردن و آشامیدن در هنگام مرحله درد زایمان
  • آزادی حرکت در طی مرحله درد زایمان
  • حق انتخاب پوزیشن زایمان
  • کنار هم بودن نوازد و مادر بعد از زایمان
  • قدرت حرکت روی توپ

محیط آرام باعث کاهش استرس مادر میشه تا مادر بتونه با روش هایی که در طول بارداری و در کلا سهای آمادگی برای زایمان یاد گرفته خودش رو آرام کنه و درد زایمان رو قابل تحمل کنه.

بهتره مادر در محیط آشنا خونه درد زایمان رو بکشه. خیلی از مامانا زود به بیمارستان مراجعه می کنن و فکر می کنن محیط بیمارستان محیط بهتری برای آن ها است در صورتی که بیمارستان محیطی استرس زا و پر از افراد نگران و نور زیاده که باعث استرس و تنش در مادر میشه. تنش و استرس در مادر هم مراحل زایمان به خصوص باز شدن سرویکس رو به تعویق می اندازه. باز شدن سرویکس می تونه چند ساعت، چند روز و یا حتی چند هفته به  دلیل استرس مادر به تعویق بیفته.  اما در برخی موارد به دلیل پیچیدگی ها، لازمه که مادر در بیمارستان مراحل زایمانش رو طی کنه تا مراقبت های لازم روی مادر انجام بشه و در صورت لزوم و در زمان مناسب مداخله هایی ایجاد بشه.

مادر باید در طول بارداری ذهن و بدنش رو برای زایمان فیزیولوژیک آماده کنه. درواقع مادر باید در طول روند زایمان فیزیولوژیک آرام باشه و تکنیک های آرامش بخش رو انجام بده تا همه ترس ها از بین بره.

توصیه میشه در مراحل اولیه زایمان در اتاق نیمه تاریک و گرم بنشینید تا قدرتتون رو  برای مراحل بعدی زایمان حفظ کنید.

وقتی دهانه سرویکس 6-7 به بالا باز هست خون بیشتری به ناحیه مقعد جریان پیدا می کنه. گیرنده های کشش نیاز به هورمون اندورفین و اکسی توسین دارن. احساس درد همانند پریود در در جلوی استخوان لگن ایجاد میشه که گاهی همراه با درد شدید کمره. مادر احساس فشار شدیدی در لگن حس می کنه. و در کل مادر در درد شدیدی قرار می گیره. در این زمان همراه مادر ممکنه استرس بگیره و درخواست کنه تا چیزی مادر رو آرام کنه ولی در حقیقت مداخله در روند زایمان باعث ایجاد پیچیدگی هایی میشه.

بعد از این مرحله مادر وازد فاز زایمان میشه. یعنی نوک سینه مادر تیره میشه. صورت مادر سرخ میشه و لب هایش از هم باز میشن و احساس شدید دفع مدفوع می کنه و در نهایت با فشاری نوزاد به دنیا میاد. در حین فشار لابیا نرم شده و از هم جدا میشن تا جنین به راحتی از کانال زایمان خارج بشه.

نوزاد باید حداقل 30-60 ثانیه در زیر ناحیه شکمی مادر قرار بگیره. مادر چند ثانیه رو برای خلاص شدن از درد لازم داره بعد از آن با کمک می تونه نوزاد رو در آغوش بگیره. بهتره که در این موقعیت دخالتی رو انجام ندید چون با تماس مادر و نوزاد هورمون اکسی توسین ترشح میشه و به انقباض رحم برای زایمان جفت کمک می کنه.

مادر بعد از زایمان فیزیولوژیک احساس موفقیت و اعتماد به نفس به عنوان یک انسان و یک مادر می کنه و جنین هم احساس می کنه که خودش به همراه کمک مادر به دنیا آمده.

زایمان فیزیولوژیک

عملکرد هورمون ها در زایمان فیزیولوژیک:

ترشح هورمون اکسی توسین در هنگام زایمان استرس و درد رو کم می کنه و باعث تقویت و سازگاری مادر میشه. ترشح هورمون اکسی توسین بعد از زایمان باعث کاهش خونریزی میشه. هورمون اکسی توسین باعث تقویت شیردهی و رابطه بین مادر و کودک میشه.

فعالیت هورمون پرولاکتین باعث شیردهی و وابستگی کودک و مادر میشه.

افزایش کاکتول آمین جنینی باعث تنظیم تنفس، گلوکز و دمای نوزاد میشه.

اگر زایمان سزارین لازم بود بهتره تا حد امکان به زایمان فیزیولوژیک نزدیک باشه:

تماس مادر و کودک تا حد امکان نزدیک به زایمان و در همان اتاق عمل انجام بشه. چون تماس اولیه باعث کاهش استرس و کاهش خونریزی مادر میشه.

شیردهی اولیه باعث افزایش ترشح اکسی توسین و پرولاکتین میشه.

تفاوت زایمان فیزیولوژیک و زایمان طبیعی:

در زایمان طبیعی ممکنه مداخله هایی صورت بگیره و داروهایی برای درد کاهش درد به مادر تزریق بشه. در زایمان فیزیولوژیک هیچ گونه از این مداخله ها و داروها به کار نمیره.

اگر در روند زایمان از موارد زیر به کار رفت زایمان فیزیولوژیک محسوب نمیشه:

  • اپیدورال و اسپاینال
  • اپیزیوتومی
  • فورسپس و وکیوم
  • سزارین
  • بی حسی و بیهوشی

موارد منع زایمان فیزیولوژیک:

در موارد زیر زایمان فیزیولوژیک انجام نمیشه:

مشکلات بارداری مثل:

  • سابقه سزارین مکرر و جراحی شکمی
  • مشکلات جفت
  • HIV مثبت یا هرپس تناسلی فعال
  • دیابت و فشار خون بالا

مشکلات جنینی و زمان زایمان:

  • اندازه جنین بزرگ باشه.
  • مرحله زایمان متوقف شده.
  • وضعیت نامناسب جنین در حالت بریچ
  • گره خوردن بند ناف
  • دیسترس تنفسی جنین

حضور همسر در زایمان فیزیولوژیک:

حضور همسر در طی زایمان برای حمایت از مادر و روند زایمان بسیار مهمه. مراحل زایمان رو فقط مادر حس نمی کنه بلکه همسر هم اون رو به گونه ای دیگر اون رو حس می کنه. اگر همسر اهمیت کلمات، تماس ها و کارهایش رو درک نکنه ممکنه حس کنه که تلاش هایش اثری نداره و بی فایده است. در صورتی که همه کارهای او مهمه و ارزش داره حتی اگر فقط دست مادر رو بگیره. درواقع همین حس همدلی بین مادر و همسرش باعث میشه که از لحاظ فیزیکی باعث کاهش درد مادر بشه.

آموزش زایمان فیزیولوژیک:

برای زایمان فیزیولوژیک مادر باید آموزش هایی رو در طول بارداری ببینه مثل تنفس ریتم دار و منظم، ورزش های مخصوص در مرحله درد زایمان، تکیه بر همسر یا همراه زایمان، حرکت در طول درد زایمان و.... همه آمادگی های لازم در کلاس های زایمان فیزیولوژیک آموزش داده میشه و مادر با اجرای آن در مراحل مختلف زایمان درد و استرس خود رو کم می کنه. از حدود هفته 20 بارداری می تونید کلاس ها آمادگی برای زایمان رو شروع کنید.

نوشته :
به اشتراک گذاری مطلب :